Han, ziutatean, argiak ez dira inoiz itzaltzen. Beldurra diogu iluntasunari, gure bihotz taupadak soilik entzuten uzten gaituen zulo beltz eta bakarti horri. Horregatik ezin gara gelditu, ezin gaituzte geldirik ikusi. Korrika goaz, gora eta behera, puntu batetik beste batera egunero, “Dragon Khan”  itxura duen existentzia baten metefora bat irudikatzen. Horregatik ezin gara gelditu denboraren orratzen mugimendu naturalaz gozatzen, erlojuaren kontrako lasterketa bat ulertzen bait dugu gure existentziaren zentzua. Orduan, bihotza galdu duen ziutatearen biztanleak ikustea ez da errexa gauden tokitik. Beraien etxeak ikusten ditugu, baita ere beraien fabrikak, lasaitasuna apurtzen duten milaka ibilgailuak ere,  somatzen dira gauden tokitik. Baino zaila egiten zaigu,  ladreiluz inguraturik bizi zareten txinaurrien bidea jarraitzea. Norbaitek esango luke, hemen inguruan bizi garen mendiok itsu geratu garela,  gizakiaren  zori malapartatuaren  lekukoak ez izateko. Bitartean, hemen, seguru sentitzen naiz piztiekin.

Muchas veces nos preguntamos cual es la lógica de los TT y como son los mecanismos por los cuales un concepto o tema del día, aparece reflejado en la lista de los temas del día bien sea referidos a los del Estado Español o de los que mas se habla a nivel internacional. De momento twitter.es omite la información referida a Euskal Herria así como la de otras nacionalidades del estado. El día de hoy 23 de Enero, pasará a la historia de la red como uno de aquellos días donde los grandes medios del Estado, las agencias de información y un buen número de ciudadanos españoles o no,  lograran elevar a lo más alto de los titulares mundiales (ojo al dato!) lo dicho en en uno de los numerosos juicios que en la Audiencia Nacional se celebran contra ciudadan@s vas@cos acusados de pertenecer a ETA.

Esos medios, que a mi entender, no era su intención hacer ningún tipo de apología de la organización armada, ni mucho menos soltar el hastag que a su pesar (entiendo yo) se ha convertido en graffiti subversivo en millones de cuentas de la red social a lo largo y ancho del planeta. Y que es lo que ha pasado? En mi opinión  la reacción mediática twittera de hoy se puede resumir en dos frases:

Que los periodistas que cubrían el juicio han reaccionado de la misma manera visceral que se supone ha reaccionado uno de los encausados gritando “Gora ETA”. No han sido totalmente conscientes de que el medio que manejaban, es un altavoz mimético de lo que ellos dicen, y cuentan en esos vertiginosos 14o caracteres,  y que cuando el hastag rueda es como una bola de nieve que nadie puede parar, por ahora. De esta manera, podríamos deducir, que ante la cercanía y proximidad que producen los mensajes de twitter y su lógica perversa ( a veces absurda), un buen número de periodistas que trabajan en los medios y que cubren éste tipo de acontecimientos todavía carecen de ese Libro de Estilo que les pueda guiar por la nube de las ideas y códigos  que conviven en la red. De ésta manera meten la pata hasta el fondo,  como creo que la han metido hoy. Éste hecho también nos da a entender que la comunidad Twittera en general, ésta totalmente despolitizada y que en gran medida va a su bola, ya que a buen seguro, a muchos de los que han utilizado el hastag durante el día y lo han aupado hasta ser TT, no les habrá hecho ninguna gracia, ni mucho menos estaran de acuerdo con las palabras del dirigente de UPyD Carlos Martinez  de Gorriarain*

Sea lo que fuere lo de hoy ha sido algo tan curioso que después de tantos años de ilegalizaciones, prohibiciones y apologias de terrorismo, el grito de un jovén vasco ha roto las paredes de la audiencia nacional y se ha podido oir desde Madrid hasta Nueva Orleans.

 

*Loturak Wikipedia: Efecto Streisand

ALBISTEAK

Europa Press
El Correo

 

 

Itxi dute MegaUpload. Aurrerapauso garrantzitsu bat sarearen kontrola nahi duten lobby ezberdinatako ordezkarientzat. Eta hauek ez dira mainstream Kultulararen atzean daudenak soilik. Erabaki honen atzean motibazio politikoak eta noski ekonomikoak daude. Horregatik eskeini dizkiguten irudietan, orrialde honen arduradunak, narko batzuk bezela aurkeztu dizkigute bere luxuzko etxeetan eta ez dakit zenbat autoeen jabe zirela. Inoiz ez dut ordaindu MegaUpload, muxutruk bizitu ditut oso momentu on, irrifar, kezka eta malko, bere zerbitzariari esker. Askoz larriagoa da Internetera konektatzeko zerbitzua eskeintzen diguten empresen lotsagabekeria. Hauek ere, luxuzko etxeetan bizi dira, oso kotxe onak dituzte eta beraien pribilegioak ez datoz bat beraien kualifikazio edo ahalmenagatik baizik eta Ardanza edo Urdangarin delako beraien abizena. Mundu zaharreko Kapitalismoak Internet zabaldu zuen beraien etekinak handitzeko. Baino beti geratzen da korapilo baten soka ondo lotu gabe, eta honekin lortuko dugu guztiok borroka honetan saretzea. Nahiz eta Malcom X. egun batean aipatu zuen “Kontuz komunikabideekin. Bestela borrerua maitatzen bukatuko duzu” esaldia oraindik ere eguneratua egotea.  Nik ere maite nuen MegaUpload. Jaio bitez milaka MegaUpload, Milaka Sasikume behingoz lurperatzeko.
 


Atzo Euskal twitter Komunitateak, munduko beste eragileekin batera #libertadpresosvascos, #kolosala.. zabaldutako mezuaren inguruan eta aro berri honetan (II. aro berria) irekitzen diren borrokarako eta komunikazio molde berriak, etorkizunean ondo sakondu eta garatu behar direnak, hausnarketa ttiki eta motz bat egin nai dut, Bilbora joan baino lehen. Hala izango da, bestela, lagun, neskalagun eta familiarik gabe geratuko naiz, egun guztian hemen ordenadorearen aurrean #yastabien.

1- Deialdia:
Deialdia garbia zen. Hastag konketu bat proposatu helburu konkretu batekin: Urtarrilaren 5, 6 eta 7an #libertadpresosvascos #kolosala edo dena delakoa twitterren TT izatea. Twitterren gabonetan HTen inguruan eztabaida piztu eta gero (egokia zen ala ez, gazteleraz zela..) azkenean #libertadpresosvascos erabakitzen da PakitoArriarain erakundeak, Venezuela eta latinoamerikan zabaldu nahi zutelako mezua, eta han ere eragin handia izan zezakeen. Eta euskaldunok gauza bat baldin badugu zintzotasuna eta “disciplina revolucionaria” deitzen den hori da: Hau da, nahiz eta zer egiten ari garen zihurtasun osoa ez eduki, beti gure lekuan egoten gara eta deialdi garrantzitsu bat baldin badago edozein lekuan (gaur Bilbokoa kasu) hara joaten gara zintzo zintzo. Eta Internet, twitter, sare sozialak, hzikuntza teknologikoak agian beste logika bat daukate, eta piszinara bota baino lehen, hobe genuke, guztiok (ni ere), jakitea zertan ari garen eta zergatik. Eta puntu honetan berriz ere bueltatzen naiz helburuetara: Zeintzuk ziren?Hastag bat lortzea? Zertarako? Nor erabakitzen du Hastag-a izatea, gure borondate konpulsiboa eta militantea edo Twitterren atzean daudenak edota logikarik gabeko gai txotxoloek. Nere ustez, nahi gabe, helburu batzuk lortu ditugu  hainbeste jende eta hainbeste borondatekin batera.

2.- Helburuak

Batetik, aspalditik etenda edo isilik zeuden loturak, harremanak, herriak eta pertsonekin (berriz) elkartzea. Ikusi ahal dezute zenbat tokietan daude gurekin bat egiten duten lagunak? Haiek ere beraien arazoak, trabak, bakartasunak, elkartasuna beharrean egongo dira, baino egun hauetan eta atzoko deiadiarako hemen zeuden, zutik eta laguntzeko prest. Gure aldetik, berdina espero dute beraiek; hemen datza elkartrukatze eta elkarezagutzearen funtsa; “La solidaridad es la ternura de los pueblos (en abstracto) de las personas aquí, en Internet”.

Kolosausto hau igarotzen denean eta postgabonetako resakan, begiratu, banan banan, nortzuk daude milaka eta milaka txio horien atzean. Agian sorpresaren bat hartuko dezute. Horregatik diot, egitasmo hauen helburuak ez direla bat bapatekoak, baizik eta elkar harremanetarko tresna bezela erabili behar ditugunak.

Eta zer egin degu gaixki? Gauza asko :-) )  Nere ustez horrelako spam bonbardaketa nahiko biolentoa eta dezerosoa izan daiteke, egunero beste hainbat gauzetarko erabiltzen duen jendearentzat  (barkamenak guztiei). Mikorofono bat momentu honak pasatzeko balio du batzuetan, baino beste batzuetan eta hartzen duenaren arabera, badakizue. Horregatik diot, nere aburuz, ez degula joera hauek metodikoak bezela hartu behar baizik eta momentu konkretuetan aktibatzeko.

Antolakuntza aldetik, nere ustez, espontaneitateak gauza onak ekartzen ditu, baina baita ere txarrak. HT adibidea kasu: Argi geratu zen Ostirala arte hobe zela ez erabiltzea, baino badakizue, “anarkia y cerveza fría”. Ondo dagoela, hori bait da metakomunitatea, horizontala, lidergorik gabe. Baino efikazia lortu nahi badugu, gauzak ondo egin behar dira, bestela kaos orokorra ematen da.

3.- Etorkizunerako antolakuntza Blog Soviet-ak

Gehiago sakondu eta garatu behar den antolakuntzarako plataforma multidisziplilinario eta libreak sortu behar ditugu. Giza mugimendak, ekologistak, euskalzaleak, feministak, abertzaleak, internazionalistak… Guzti hauentzat, espazio libreak eraiki behar ditugu sare sozialetan eta interneten orokorrean. Gune propioak: Hau da, beraien iniziatibak, ekimenak, informazio trukatzea, ezagutzeko, balio erantsia duten sareak sortu behar ditugu. Hemen landu  behar lirateke proposamenak eta gero bai, facebook, twitter edo espazio irekietara zabaldu. Hemendik ateratzen diren proposamenak label propioa eduki behar dute; landuak egon behar dira, non ari diren jakin, eta noski irudimenaren indarrarekin, boterea gainditu. Urte hau garrantzitsua da  gure borrokak ere definizio bat eduki dezan interneten ere. Jarraituko dugu hitzegiten, oraingoz nahikoa da. Baino gaur bai #kolosala izango da !! eta Sarri ere gogoratuko degu…besteak bezela. Besarkada bat guztiontzat !! Maite zaituztegu..

 

 

 

 

 

Nahikoa da. Presoak Euskal Herrian egon behar dira. Gaixo dauden presoak etxean. Zigorraren 3/4 bete dituztenak kalean. Euskal Herrian benetazko bake prozesu bat aurrera eraman nahi badugu hauek dira bete beharreko baldintza minimoak. Noski, prozesua azken muturreraino eramten degun heinean, Amnistia izan behar da bide honi amaiera ematen dion hitza eta ekintza, errefuxiatu guztiak Euskal Herrira bueltatuz.

 

http://

 

 

Hurrengo orrialdea »