AMETSEN GUNEA

Nahikoa da. Presoak Euskal Herrian egon behar dira. Gaixo dauden presoak etxean. Zigorraren 3/4 bete dituztenak kalean. Euskal Herrian benetazko bake prozesu bat aurrera eraman nahi badugu hauek dira bete beharreko baldintza minimoak. Noski, prozesua azken muturreraino eramten degun heinean, Amnistia izan behar da bide honi amaiera ematen dion hitza eta ekintza, errefuxiatu guztiak Euskal Herrira bueltatuz.

http://

Urtarrilaren 7an Bilbon kolosala izango den herri mobilizazioa ahoz aho dabilen ekimena da. Azken egun hauetan, euskal eragile desberdinak baraualdia egiten ari dira euskal presoen eskubideen alde. Bilboko herri mobilizazioaz gain, ordea, herriz herri ekimen ugari sortzen ari da. Andoainen ere, gure urratsa eman nahi dugu.

Andoaingo Egin dezagun bidea herri ekimenetik, herri osoa gonbidatu nahiko genuke presoen oinarrizko eskubideak diren giza eskubideen alde urratsa eman dezagun: Euskal preso politiko guztiak Euskal Herrira ekartzeko, gaixotasun larriak dituztenak askatzeko eta zigorra beteta dutenak libre uzteko.

ANDOAINGO DEIALDIAK

ABENDUAK 16, 24 12etatik aurrera Kale Nagusian “Nerekin kontatu”zure argazkia ateratzeko aukera izango duzu.

ABENDUAK 30, 19:00etatik aurrera: Zumeatik Plazaraino giza katea

ABENDUAK 31 19:00etan Basteron: Preso eta bere familiarren aldeko “brindisa”.

Presoen eskubideen aldeko bidea, guztion bidea da. Andoaindarrok ere gure
ahotsa entzutea nahi dugu. Andoainen ere, kolosala izango delako!

1982. urtean, 7 urte nituenean, hasi nintzen ohartzen, Euskal Herria izeneko herri baten biztanlea nintzela, eta baita ere Euskaldun sentitu, eta Euskaraz egin behar nuela. Eta nere bizitzaren errealitatean, Extremaduratik etorritako famila osoa nuen, berez gaztelera ere, nere bizitzan komunikatzeko, idazteko, pentsatzeko tresna garrantzitsu bat izan da eta da noski. Hala ere, nere ustez, hizkuntzaren atzetik eta identitatearen gainetik, bestearekin eta inguruarekin lotzen gaituen emozio sakonak dira, hortik sortzen bait dira gero gure nortasuna izango denaren harriak. Horregatik  elkarlana eta elkartasuna birtute bezela ikusten nituen ttikitatik. Komunitate konkretu baten ongizate eta giza kohesiorako onak zirela frogatuz. Eta haurtzaroa denon aberria denez, nere aberria, Hernani izan zen, Langile Ikastolak Kilometroak antolatu zuenean. Andoaingo Ikastolatik, Hernaniko bidea hartu genuen umekoxkor talde bat urte batzuk lehenago, Andoaingo Ikastolaren hezkuntz  ereduarekin guraso batzuek zituzten zalantzak zirela eta, (gorriak eta anarkistak batzuen esanetan). Baita ere egun horietan  ikasle bat kaleratzeko erabakia hartu zuelako Adoaingo  Ikastolaren zuzendaritzak (manifa ugari egon ziren hau salatzeko/hemerotekan daude? ). Ez dira artaburu baten oroimenak ez. Egia bezain borobilak diren gertaera izan ziren horiek, nahi duenak eskuragarriak izango ditu datu fidagarriak eta zehatzak  nahi izan ezkero. Ez ditut izenik aiapatuko, baino Hernanira gure ikasketak burutzea  emigratu genuen ume talde horren barruan, Andoaingo alkate Sozialista ohiaren alaba ere zegoen. Hernaniko Biteri Eskola zaharrean  aritzen ginen (gaur egun Kultur Etxea) oso kondizio txarretan; sakabanaturik; pilatuta, eraikin zahar bezain ttiki batean. Eta orduan mezua argia izan zen: Kilometroak bezelako festa bat, kooperatibismoan sortutakoa, eta,  auzo, herri eta Euskal Herri osoaren pertsonen laguntzarekin (ekonomikoa batipat), duintasunezko beste eraikin bat lortzeko aukera zegoela. Formula ezinhobea zen haur baten gogoetarako: Festa hau ondo irtetzen bada, guk eta gure atzetik etorriko direnak, etorkizun hobeago bat izango dute eta erosoago egongo dira, egongo gara. Euskal Eskola Publiko Unibertsalaren sustraiak izango ziren hauek. Eta kostata, halaxe izan zen, Langilek, Laubidieta Ikastola sortu zuen (kostata ere, obra amaitezina bihurtu zelako), eta han ezarri zituen etorkizunean izango zenaren zutabe nagusienak. Gaur egun, Langile Ikastola Hezkuntza Publikoaren barnean dago, baino lortutako helburuak eta garaipenak ez ziren denontzat berdinak izan, malkoz betetako bidea izan bait zen. Langilek bilatzen zuen Euskal Hezkuntz sistema Publiko eta Iraultzailea, utopia bezelako amets ukiezina bihurtu da gaur egun oraindik ere, eta amets hauek zapuztu zituztenak ere izen eta abizena dute.

Andoaingo Ikastolari nere animo guztiak 1990ko Kilometroko euritea errepikatu ez dadin (lasai egon, ez da errepikatuko). Guraso, ikasle ohi, laguntzaile eta gaur egungo ikasleei batez ere; gogor lanera irrifarre handi batekin. Larramendi Ikastolaren Irakasle eta arduradunei: Euskal Hezkuntza berri baten sorreraren eraldatzaileak izan behar zarete eta horretarako, Harri eta Herri, Gabriel Arestiren olerkiak gogoratuz; “Zaharrak berri”, Larramendi ikastolaren ikasle ohiak ziren “Kauta”  taldekoek zihoten  bezalaxe beraien abesti ezagun batean. Euskal Herriak bizitzen ari den  aro berri honetan, beldurrik gabe arriskatu egin behar da, hori bait da gure gizartea ber-iraultzeko gakoa (Re-EVOLution) Re-load.

ON egin Andoain Kilometroak 2012.

“Si no estáis prevenidos ante los Medios de Comunicación, os harán amar al opresor y odiar al oprimido.” Malcolm X.

Jomes Hamiilton estudioetan ekoiztatuko diska berria. La Jodedera taldeak, Kuba eta Euskal musikaren lotura.

http//itzalagunea.com La Jodedera taldeari eskeinitako info gunea izan da hau. Argazkia ez da nerea, Idoia Zabaleta da egilea. Hala ere, honek, Jomes eta bere lagunak web orrialde bat egiteko grina piztu egin du hau. Honek, argi erakusten du aro berri honetan (thesecondmoderntimes), sare sozialek ere, asteburuko argazki eta ekitaldi-ezkontzen gainetik (domus-etik agorara), edukiak konpartitzeko helburua dagoela. Mamia edukian datza, eta honek, bakoitzaren sentimendu, motibazio edo lanen islada da. Eta hauek ez dira izango beti, very happy gure bizitzetan. Baino benetazko harreman estuak, nahiz eta distantzia egon bi, hiru, milapertsonen artean, hemendik jaiko  dira, eta ez ziberguneak ezartzen digun MUROaren atzetik. Onartzen didazu zure lagun bezela??. It´s OK.